งานกราฟฟิก

สื่อมัลติมีเดีย

องค์ประกอบของมัลติมีเดีย

              มัลติมีเดียประกอบด้วยสื่อมากว่า 2  สื่อตามองค์ประกอบ ดังนี้ ตัวอักษร  ภาพนิ่ง  เสียง  ภาพเคลื่อนไหว  การเชื่อมโยงแบบปฏิสัมพันธ์ และวีดิทัศน์ เป็นต้น โดยที่องค์ประกอบเหล่านี้มีความสำคัญต่อการออกแบบ ดังนี้

             ตัวอักษร (Text) ตัวอักษรถือว่าเป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่สำคัญในการเขียนโปรแกรมมัลติมีเดีย  โปรแกรมประยุกต์โดยมากมีตัวอักษรให้ผู้เขียนเลือกได้หลาย ๆ แบบ และสามารถที่จะเลือกสีของตัวอักษรได้ตามต้องการ นอกจากนั้นยังสามารถกำหนดขนาดของตัวอักษรได้ตามต้องการ การโต้ตอบกับผู้ใช้ก็ยังนิยมใช้ตัวอักษร รวมถึงการใช้ตัวอักษรในการเชื่อมโยงแบบปฏิสัมพันธ์ได้  เช่น การคลิกไปที่ตัวอักษรเพื่อเชื่อมโยงไปนำเสนอ เสียง ภาพกราฟิก หรือเล่นวีดิทัศน์ เป็นต้น   นอกจากนี้ตัวอักษรยังสามารถนำมาจัดเป็นลักษณะของเมนู (Menus)   เพื่อให้ผู้ใช้เลือกข้อมูลที่จะศึกษาได้  โดยคลิกไปที่บริเวณกรอบสี่เหลี่ยมของมัลติมีเดียปฏิสัมพันธ์

             ภาพนิ่ง (Still Images) ภาพนิ่งเป็นภาพกราฟิกที่ไม่มีการเคลื่อนไหว   เช่น ภาพถ่าย หรือ ภาพวาด เป็นต้น   ภาพนิ่งมีบทบาทสำคัญต่อมัลติ-มีเดียมาก   ทั้งนี้เนื่องจากจะให้ผลในเชิงของการเรียนรู้ด้วยการมองเห็นไม่ว่าจะดูโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ วารสาร ฯลฯ    จะมีภาพเป็นองค์ประกอบเสมอ ดังคำกล่าวที่ว่า   “ภาพหนึ่งภาพมีคุณค่าเท่ากับคำถึงพันคำ”    ดังนั้นภาพนิ่งจึงมีบทบาทมากในการออกแบบมัลติมีเดียที่มีตัวอักษรและภาพนิ่งเป็น  GUI (Graphical User Interface) ภาพนิ่งสามารถผลิตได้หลายวิธี อย่างเช่น การวาด (Drawing) การสแกนภาพ (Scanning) เป็นต้น

             ภาพเคลื่อนไหว (Animation)ภาพเคลื่อนไหวจะหมายถึง การเคลื่อนไหวของลูกสูปและวาล์วในระบบการทำงานของเครื่องยนต์ 4 จังหวะ เป็นต้น ซึ่งจะทำให้สามารถเข้าใจระบบการทำงานของเครื่องยนต์ได้เป็นอย่างดี     ดังนั้นภาพเคลื่อนไหวจึงขอบข่ายตั้งแต่การสร้างภาพด้วยกราฟิกอย่างง่าย พร้อมทั้งการเคลื่อนไหวกราฟิกนั้น จนถึงกราฟิกที่มีรายละเอียดแสดงการเคลื่อนไหวในวงการธุรกิจ ก็มี Autodesk Animator ซึ่งมีคุณสมบัติดีทั้งในด้านของการออกแบบกราฟิกละเอียดสำหรับใช้ในมัลติมีเดียตามต้องการ

             การเชื่อมโยงแบบปฏิสัมพันธ์ (Interactive Links)      การเชื่อมโยงแบบปฏิสัมพันธ์จะหมายถึงการที่ผู้ใช้มัลติมีเดียสามารถเลือกข้อมูลได้ตามต้องการ โดยใช้ตัวอักษรหรือปุ่มสำหรับตัวอักษรที่จะสามารถเชื่อมโยงได้จะเป็นตัวอักษรที่มีสีแตกต่างจากอักษรตัวอื่น ๆ ส่วนปุ่มก็จะมีลักษณะคล้ายกับปุ่มเพื่อชมภาพยนตร์ หรือคลิกลงบนปุ่มเพื่อเข้าหาข้อมูลที่ต้องการ หรือเปลี่ยนหน้าต่างของข้อมูลต่อไป

             วีดิทัศน์ (Video) การใช้มัลติมีเดียในอนาคตจะเกี่ยวข้องกับการนำเอาภาพยนตร์วีดิทัศน์       ซึ่งอยู่ในรูปของดิจิตอลรวมเข้าไปกับโปรแกรมประยุกต์ที่เขียนขึ้น      โดยทั่วไปของวีดิทัศน์จะนำเสนอด้วยเวลาจริงที่จำนวน  30  ภาพต่อวินาทีในลักษณะนี้จะเรียกว่าวีดิทัศน์ดิจิตอล  (Digital Video) คุณภาพของวีดิทัศน์ดิจิตอลจะทัดเทียมกับคุณภาพที่เห็นจอโทรทัศน์   ดังนั้นทั้งวีดิทัศน์ ดิจิตอลและเสียงจึงเป็นส่วนที่ผนวกเข้าไปสู่การนำเสนอและการเขียนโปรแกรมมัลติมีเดียว  วีดิทัศน์สามารถนำเสนอได้ทันทีด้วยจอคอมพิวเตอร์ ในขณะที่เสียงสามารถเล่นออกไปยังลำโพงภายนอกได้โดยผ่านการ์ดเสียง (Sound Card)

การรวมองค์ประกอบของมัลติมีเดีย

              พื้นฐานของมัลติมีเดียจะต้องมีองค์ประกอบมากกว่า 2 องค์ประกอบเป็นอย่างน้อย เช่นใช้ตัวอักษรร่วมกับการใช้สีที่แตกต่างกัน 2-3 สี ภาพศิลป์ ภาพนิ่ง จากการวาดหรือการสแกน     นอกนั้นก็อาจมีเสียงและวีดิทัศน์ร่วมอยู่ด้วยก็ได้  การใช้มัลติมีเดียที่นิยมกันมี 2 แบบ แบบแรกคือ การใช้มัลติมีเดียเพื่อการนำเสนอและแบบที่สอง  คือ การใช้มัลติมีเดียเพื่อการฝึกอบรม หรือ การเรียนรู้ในด้านของการใช้จะนิยมใช้โปรแกรมชุดนำเสนอ Presentation Packages) และชุดประพันธ์ (Authoring Packages)

----------------------------------------------------------

งานกราฟฟิกส์

สื่อมัลติมีเดีย ผสมผสานภาพและเสียงเข้าด้วยกัน สร้างจินตนาการให้เกิดเป็นงานวีดีทัศน์ ที่สมจริง..... ศิลปะวีดีทัศน์ คือ ภาพต้องเป็นตัวนำ เสียง ต้องเป็นเพียงตัวหนุน การสื่อสารเข้าใจถึงผู้ชมจะบังเกิดผลกับการมองเห็นด้วยตามากกว่าการได้ยินด้วยหู “ภาพ” ต้องสามารถดำเนินเรื่องราวและสื่อความหมายได้ด้วยตนเองเสียก่อน “เสียงประกอบต่างๆ” จะเป็นตัวช่วยเสริมให้การสื่อความหมายด้วยภาพสมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น ** ภาพ มีความสำคัญต่อการสื่อความหมายถึง 90% ** เสียง มีความสำคัญต่อการสื่อความหมายเพียง 10% การสื่อความหมายด้วย “ภาษาของภาพ” มีวิธีการอย่างไร? ภาษาพูดของคน สื่อความหมายกันได้ด้วยวิธีผูกประโยคต่าง ๆ เข้าด้วยกัน แต่ภาษาของภาพ สื่อความหมายด้วยอาศัยสิ่งต่างๆ ต่อไปนี้ประกอบกันเพื่อให้ผู้ชมเกิดความเข้าใจ คือ 1. การต่อเนื่องของภาพ (Pictorial Continuity) 2. การเคลื่อนไหวของกล้องและเลนส์ (Camera and Lens Movement) 3. การจัดองค์ประกอบของมุมภาพ (Camera Angle) รวมถึงการจัดแสง 4. การตัดต่อ (Editing) ประกอบเสียง (Sound Mixing) และการใช้เทคนิคพิเศษ (Special Effect and Visual Effect) การนำสิ่งต่างๆ เหล่านี้มาใช้ร่วมกันจะเป็นเหมือนภาษาอีกภาษาหนึ่งที่สามารถสื่อความหมายถึงผู้ชมได้ โดยใช้อย่างถูกหลักไวยากรณ์ของวีดีทัศน์ การต่อเนื่องของภาพ (Pictorial Continuity) การต่อเนื่องของภาพ มีความสำคัญมากในการสื่อความหมาย เพื่อให้ผู้ชมเข้าใจลำดับของเหตุการณ์ต่างๆ หรือสถานการณ์ต่างๆ ของเรื่องราว เปรียบเหมือนไวยากรณ์หลักของภาษาภาพ เพราะถ้าภาพต่อเนื่องอย่างไม่ถูกวิธีจะทำให้ผู้ชมเกิดการสับสน ไม่เข้าใจจุดประสงค์ หรือเข้าใจแต่คลาดเคลื่อนไปจากจุดที่ต้องการ การเข้าใจวิธีการต่อเนื่องของภาพ ต้องเข้าใจหลักการ 2 ข้อ คือ 1. Scene Sizes คือ ขนาดต่างๆ ของภาพ ที่จะต้องมีขนาดลดหลั่นกันไปอย่างน้อย 3 ขนาด คือ - Long Shot ขนาดไกล - Medium Shot ขนาดปานกลาง - Close up Shot ขนาดใกล้ 2. Screen Direction and Continuity Line Screen Direction คือ การสร้างความต่อเนื่อง โดยรักษาทิศทางของ Subject ในภาพเอาไว้ให้เป็นทิศทางคงเดิม ไม่ว่าจะเปลี่ยนมุมกล้องหรือขนาดของภาพไปอย่างไรก็ตาม Continuity Line คือ เส้นสมมุติที่ลากผ่านเพื่อจำกัดบริเวณที่จะตั้งกล้องสำหรับถ่ายมุมต่าง ๆ ไม่ให้เกินเส้น Continuity Line ที่วางไว้ หรือไม่เกินกว่า 180 องศา การเคลื่อนไหวกล้องและเลนส์ (Camera and Lens Movement) การเคลื่อนไหวเกิดขึ้น 2 ลักษณะ คือ 1. Subject Movement คือ กล้องอยู่กับที่ แต่ Subject เคลื่อนไหว 2. Camera Movement คือ Subject อยู่กับที่ แล้วกล้องเคลื่อนไหว หรือกล้องเคลื่อนไปตาม Subject ที่กำลังเคลื่อนไหว การเคลื่อนไหวของกล้อง - Pan คือ การหันกล้องไปทางซ้ายหรือขวา - Tilt คือ การแพนขึ้น-ลง ในแนวดิ่ง - Dolly คือ การเคลื่อนกล้องจากมุมหนึ่งไปยังอีกมุมหนึ่งด้วยล้อเลื่อน - Crane Shot คือ การนำกล้องขึ้นติดตั้งบนเครน และเคลื่อนที่จากมุมต่ำไปมุมสูงมากๆ หรือ เปลี่ยนระยะจากความสูงมากให้ต่ำลงมา - Hand – held - camera คือ การถ่ายโดยไม่ใช้ขาตั้ง การเคลื่อนไหวของเลนส์ -Zoom in คือ การดึงภาพจากไกลเข้ามาใกล้ -Zoom out คือ การถอยภาพจากไกลออกไปเป็นภาพไกล -Shift Focus คือ การสร้างความเคลื่อนไหวด้วยการเปลี่ยนตำแหน่งความชัดของภาพ การจัดองค์ประกอบของมุมภาพ (Camera Angle) หลักการจัดภาพ อาจกล่าวได้ว่าใช้หลักเดียวกับการจัดภาพทางด้านศิลป์ กล่าวคือ องค์ประกอบของภาพที่ดีจะต้อง -มีความสมดุล ดูแล้วไม่รู้สึกเอียงไปข้างหนึ่ง -มีความเป็นกลุ่มก้อน มีจุดเด่น จุดรอง -มีระยะความลึก มีด้านหน้า (For ground) ด้านหลัง (Back ground) รวมทั้งส่วนกลางของภาพ (Middle ground) ระดับมุมกล้อง -มุมก้ม (กล้องอยู่สูง) ให้ความรู้สึกอ่อนแอ, หงอยเหงา - มุมเงย (กล้องอยู่ต่ำ) ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่, แข็งแรง, น่าเกรงขาม - มุมระดับตา ให้ความรู้สึกปกติธรรมดา การตัดต่อ (Editing) ภาพแต่ละภาพที่ถ่ายไว้เพื่อเตรียมที่จะตัดต่อ เปรียบเหมือนคำพูดที่ถูกเลือกไว้เพื่อจะผูกออกมาเป็นประโยค เทคนิคที่เกี่ยวข้องกับการตัดต่อ -Cut คือ การนำภาพหลายภาพมาต่อกันเพื่อแสดงความต่อเนื่องของการกระทำตั้งแต่ต้นจนจบ หรือใช้ตัดเมื่อต้องการเปลี่ยนไปสู่ฉากอื่นในทันทีทันใด -Quick cut คือ การตัดภาพเร็ว -Flash cut คือ การตัดภาพแว้บสลับกับอีกภาพหนึ่งที่ใช้ยืนพื้น นิยมใช้สื่อความหมายถึงการคิดกลับไปสู่อดีต - Fade in คือ การเริ่มภาพจากมืดสนิทแล้วค่อยๆ สว่างขึ้น -Fade out คือ การที่ภาพค่อยๆ มืดลงจนกลายเป็นภาพมืดสนิท -Dissolve คือ การที่ภาพหนึ่งค่อยๆ จางหายไป ในลักษณะที่ภาพใหม่กำลังซ้อน และค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นมาแทนที่ -Wipe คือ การที่ภาพเดิมถูกปาดออกไปด้วยภาพใหม่ที่เข้ามาแทนที่ -Split Screen เป็นการแบ่งจอภาพให้มีหลายส่วน และมีภาพหลายภาพปรากฏพร้อมๆ กัน แต่อยู่ต่างจุดกัน เพื่อแสดงความหลากหลายของภาพให้ดูน่าสนใจ -Montage คือ เทคนิคที่ทำให้ภาพหลายๆ ภาพ มีการเหลื่อมซ้อนทับกัน การประกอบเสียง (Sound mixing) เสียงในภาพยนตร์มีอยู่ 3 ชนิด คือ 1. เสียงพูด (Voices) หมายถึง เสียงผู้แสดงพูด และ/หรือเสียงของผู้บรรยาย 2. เสียงธรรมชาติ (Sound Effect) รวมทั้งเสียงอิเลคทรอนิคส์ที่ประกอบขึ้นเพื่อเน้นภาพบางส่วนให้น่าสนใจ 3. เสียงดนตรี (Music) คือ เพลงที่ใช้สร้างอารมณ์ ให้ผู้ชมเกิดอารมณ์ร่วมไปกับเนื้อหาของวีดีทัศน์